Sunday, October 25, 2026

ਕਵਿਤਾ - ਸਰੋਕਾਰ


ਬੜਾ ਅਜੀਬ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ
ਹਰ ਸ਼ਖ਼ਸ ਜਾਗਦਾ ਜ਼ਰੂਰ ਸੀ
ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ !
ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦਾ ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗਦਾ
ਨਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ…ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਂਝ
“ਆਂਢ-ਗੁਆਂਢ” ਲਫ਼ਜ਼ ਤੋਂ ਅਨਜਾਣ
ਮਦਦ ਜਿਹੇ ਹਰਫ਼ ਜਿਵੇਂ ਓਥੇ ਗੈਰ-ਜ਼ਰੂਰੀ
ਕਿਸੇ ਉੱਪਰ ਬਿਪਦਾ ਪੈ ਜਾਣ ‘ਤੇ-
“ਸਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਦੀ ਆਪ ਜ਼ਿਮੇਵਾਰ” ਵਰਗੀ ਸੋਚ
ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੋਈ ਸਰੋਕਾਰ ਨਹੀਂ !!
ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ

ਕਿਸੇ ਕੁਦਰਤੀ ਬਿਪਦਾ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ !
ਬੜੇ ਅਜੀਬ ਸਨ…ਬਾਕੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ
ਹਰ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਗਦਾ ਜ਼ਰੂਰ ਸੀ
ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ !
ੳੇੁਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ
ਕੋਈ ਹੱਥ ਅੱਗੇ ਨਾ ਆਇਆ 

ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ…???

ਸੁਣਿਐ ! ਓਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ !!!


No comments:

Post a Comment